Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven op 12 december 1996 en gepubliceerd op Google Knol. Het wordt hier herpubliceerd als historisch document en weerspiegelt de ideeën van de auteur op dat moment.


Dit artikel maakt deel uit van de Project Policrateia-reeks.

De Nieuwe Wereld is het alternatief voor een staat met een gemeenschap van burgers en kan eenvoudig worden opgenomen in het Project Policrateia. De Nieuwe Wereld zal anarchistische, communistische, socialistische, altruïstische en kibboets-idealen combineren met een sterk pacifistisch en ecologisch bewustzijn. De gemeenschap bestaat uit kleine kolonies (kibboetsim) van ongeveer 50 personen. Het lidmaatschap is vrijwillig: als je de levenswijze bevalt, sluit je je aan bij een kolonie; als dat niet (meer) zo is, verlaat je haar. Samen stellen de mensen doelen vast en stellen ze een grondwet op waarin zij basisrechten vastleggen voor al het leven en alle voelende wezens. Dit voorkomt de chaos die anders met anarchisme gepaard zou gaan.

Als er meerdere kibboetsim bij elkaar in een regio zijn, is het mogelijk een coördinerende raad op te richten waarin elke kibboets één of meer afgevaardigden heeft. Deze raad kan de handel tussen de gemeenschappen bevorderen door het creëren van MOEC’s (Medium of Exchange Currency), en door een industriële taakverdeling op te stellen waarbij elke kibboets zijn eigen product fabriceert. De raad is niet het hoogste orgaan in het geheel van gemeenschappen — dat zijn de individuen en de afzonderlijke kibboetsim zelf. Afgevaardigden moeten terugkeren naar hun kibboets en elk punt met de andere leden bespreken. De leden van de gemeenschap moeten elk voorstel goedkeuren voordat het wet kan worden; zij kunnen ook wijzigingen vragen, maar ook die wijzigingen moeten door elke andere gemeenschap worden goedgekeurd. Door dit systeem kan het voorkomen dat afgevaardigden meerdere malen heen en weer reizen tussen kibboets en raad — maar er is geen haast geboden, alleen democratie, en dat maakt niet uit.

De Nieuwe Wereld-gemeenschappen kunnen leven binnen bestaande natiestaten. De leden hebben er echter voor gekozen geen deel meer uit te maken van die naties. Ze respecteren de naties en willen op hun beurt worden gerespecteerd. De kibboetsim maken geen gebruik van de voorzieningen van de naties waarin zij bestaan en kopen er geen producten. Met hun MOEC’s kunnen ze overleven. Als tegenprestatie voor het gebruik van grondgebied kunnen ze producten verkopen of schenken aan de natie — en ze leveren uiteraard nieuwe ideeën en nieuwe idealen aan de naties.

De Nieuwe Wereld-gemeenschappen zullen intellectuele, wetenschappelijke en artistieke plaatsen zijn waar nieuwe ideeën voor het eerst het daglicht zien. De eigendommen binnen de kibboets behoren aan de gemeenschap. Alle bezittingen zijn gratis beschikbaar. Dit geldt voor de productiemachines (die de leden gewoonlijk gemeenschappelijk gebruiken), maar ook voor consumptiegoederen (fietsen, computers, etc.). Voor die laatste categorie geldt: wie als eerste op de dag aankomt, heeft het eerste recht op gebruik; niemand kan iets voor zichzelf opeisen. De kibboets streeft naar zelfvoorziening in de productie van voedsel en materialen. Er zal landbouw plaatsvinden en kleinschalige industrie. De productie zal niet groter zijn dan de behoefte aan noodzakelijke materialen. Landbouwoverschotten kunnen worden geruild voor producten die de kibboets zelf niet verbouwt, en/of voor materialen waarvoor de kennis of de gereedschappen ontbreken. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom een opgerichte raad MOEC’s zou moeten creëren. Voor de industriële productie — en in mindere mate voor de landbouw — is elektriciteit nodig; de kibboets zal proberen energie op een ecologische manier te produceren.

Zoals gezegd in de eerste alinea, gebruiken de gemeenschapsleden geen geweld tegen elkaar en zullen zij geweldloos zijn tegenover de buitenwereld. Omdat de gemeenschappen klein zijn en iedereen samen leeft en werkt, zal de ‘sociale controle’ groot zijn; criminaliteit bestaat niet en ruzies worden uitgevochten met woorden. Anderzijds zullen vijanden van buitenaf met serieuze agressieve intenties de kibboets-weerstandsgroep (KWG) treffen. Dit zijn gemeenschapsleden die bereid zijn zelfs een van hun belangrijkste idealen op te geven — pacifisme — en de agressor met gelijke middelen te bestrijden.


De Nieuwe Wereld is een initiatief voor een Nieuwe Wereld-gemeenschap, gebaseerd op pacifisme, socialisme en ecologisme. Heiko de Graaf en Erik van Luxzenburg hebben het gecreëerd op 12 december 1996, na een langere periode van discussie over hoe een Nieuwe Wereldorde eruit zou moeten zien, met aanvullingen van Ronald Visser. Op 12 december 1996 voltooide Erik van Luxzenburg dit rapport. De Engelse vertaling werd gemaakt op 29 februari 2000.