Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven op 15 april 2005 en gepubliceerd op blog.luxzenburg.org. Het wordt hier herpubliceerd als historisch document en weerspiegelt de ideeën van de auteur op dat moment.
De BBC meldt dat de behandeling van minderheden en buitenlanders die Griekenland proberen binnen te komen door mensenrechtenorganisatie Amnesty International scherp wordt veroordeeld.
Volgens Amnesty-onderzoeker Olga Demetriou:
“Mensen aan de rand van de samenleving — asielzoekers, migranten, Roma en leden van andere minderheden — zijn het meest waarschijnlijk slachtoffer van discriminatie in al haar vormen. Meestal zijn hun belagers vertegenwoordigers van de staat.”
En dan zeggen wij dat Turkije geen lid kan worden van de Europese Unie omdat hun behandeling van minderheden niet voldoet aan de normen van een westerse democratie. Terwijl het land dat zichzelf de wieg van de democratie noemt blijkbaar het goede voorbeeld geeft.
Laat mij duidelijk zijn: ik heb niets tegen Grieken of Griekenland. Maar wie heeft die natie ooit tot de Unie toegelaten, en op welke gronden? In 1981 lid geworden, sindsdien een aanzienlijk deel van de EU-fondsen opgeslokt — en na 24 jaar voldoet het land niet aan de normen die we opleggen aan voormalige communistische Oost-Europese landen én aan Turkije. Dat maakt de hele mensenrechtenretoriek tot één grote klucht.